Duyguyu düzeltmeden önce tanıyın

Çocuklar sakinleşmeyi tek başlarına öğrenmez. Önce güvendikleri bir yetişkinin sakinliğini ödünç alırlar. Öfke veya hayal kırıklığı anında uzun açıklamalar yapmak yerine kısa ve açık cümleler kullanmak daha etkilidir: “Çok kızdın. Buradayım.”

Sınır ve şefkat birlikte olabilir

Duyguyu kabul etmek her davranışa izin vermek değildir. “Kızabilirsin, vuramazsın” cümlesi hem duyguyu görür hem sınırı korur. Ses tonunun düşük, beden dilinin açık olması sözcükler kadar önemlidir.

Sakin zamanda prova yapın

Nefes egzersizi, su içmek, yastığa sarılmak veya sessiz bir köşeye geçmek kriz anında ilk kez öğretilecek beceriler değildir. Bunları oyun sırasında deneyin. Çocuğun işe yarayan yöntemi seçmesine izin verin ve evde kolay ulaşılabilecek bir sakinleşme köşesi oluşturun.

Sonrasında bağlantıyı onarın

Herkes bazen sesini yükseltebilir. Olay geçtikten sonra ne olduğunu kısa biçimde konuşmak ve gerekiyorsa özür dilemek ilişkiyi güçlendirir. Amaç hiç zorlanmayan bir çocuk yetiştirmek değil, zorlandığında kendine ve başkalarına zarar vermeden yeniden dengeye dönebilen bir çocuk yetiştirmektir.